“De drukte van de dag valt weg. Die rust past bij mij.”

Het is kwart voor elf ’s avonds als Amsterdam naar bed gaat, maar de dienst van Marlène begint. Ze hangt haar jas op, heeft een overdracht met haar collega van de avond en leest de rapportages van de dag. Daarna loopt ze haar eerste ronde over de afdeling, langs alle bewoners die niet lang meer te leven hebben. “Ik zeg tegen iedereen dat ik de nachtzuster ben en dat ze me altijd kunnen bellen. Vervolgens doe ik van alles: ik help mensen naar het toilet, dien voorgeschreven morfine toe, voer controles uit en rapporteer. Als iemand in de war is, dan breng ik die bewoner kalm terug naar het hier en nu.”

Een andere wereld

Dan draait de afdeling namelijk op volle toeren. Iedereen komt langs: bezoek, de artsenvisite, de ergotherapeut, de muziektherapeut. Als verpleegkundige ben je in al die drukte vooral bezig met bijvoorbeeld wassen, aankleden en maaltijden. “In de nacht vallen al die agendapunten weg. Dan heb ik meer aandacht voor wat ik doe en voor wie. Ik houd ervan om voor anderen te zorgen: de focus en de rust die de nacht brengt, zijn dan heel fijn.”Rust wil overigens niet zeggen dat nachtdiensten saai zijn. Er ligt altijd wel werk dat overdag blijft liggen vanwege tijdsgebrek: kasten bijvullen, de keuken op orde brengen. “Zo help ik mijn collega's van de ochtend, zij hebben het veel drukker dan ik.” Slaapt iedereen en is het rustig, dan pakt Marlène haar studieboeken verpleegkunde. “Ik maak mijn huiswerk of leer voor school. Soms pak ik zelfs mijn leesboek erbij, dat is echt me-time!” 

Marlène staat ’s nachts alleen op de afdeling, maar heeft genoeg ervaring om te handelen. “Dat is ook nodig, want je moet weten wat te doen als er iets onverwachts gebeurt. Bijvoorbeeld als iemand valt en het ambulanpersoneel vraagt om bepaalde documenten.” Of laatst, toen de lift stuk was terwijl een overledene vervoerd moest worden. Marlène belde de storingsdienst wakker en hield voet bij stuk toen die de reparatie naar de volgende ochtend probeerde door te schuiven. “Ik zei: ‘Ik heb hier een overledene. Jullie komen nu, voor de familie telt elk uur.’ Doorpakken hoort óók bij de nacht.”

Fijne werk-privé balans
Diezelfde daadkracht komt thuis ook goed van pas. Marlène is namelijk een alleenstaande moeder van vier kinderen. Voordat ze vertrekt voor haar nachtdienst, liggen haar twee jongste kinderen in bed én staan de broodtrommels en schooltassen al klaar. “Je moet een beetje vooruitdenken, dan lukt het prima”, lacht ze. “Gelukkig hebben mijn kids me in de ochtend niet meer zo nodig: ze kunnen zelf prima opstaan, douchen, eten en naar school.”

Als ze rond 9:00 uur weer thuiskomt, kookt ze alvast het avondeten en maakt ze het huis schoon. Daarna zoekt ze haar bed op om vier à zes uur onder zeil te zijn. Meer dan genoeg, vindt Marlène. “Van de 24 uur per dag die je krijgt om dingen te bereiken, verlies je er met een ‘normale’ nacht eigenlijk te veel. Zonde! Daarom werk ik het liefst 's nachts: dan benut ik allebei.”